Finale Biologie Olympiade 2011


Van vrijdag 10 tot en met donderdag 16 juni 2011 vindt de finale van de Biologie Olympiade plaats. Volg hier de belevenissen van de twintig finalisten!

zaterdag 9 juli 2011

Over Campbells en vliegtuigen

De echte kenners zijn er al van op de hoogte: gisteren is het Nederlandse team vertrokken vanaf Schiphol met als bestemming: Taipei, Taiwan. Ongeveer 30 uur later zitten we nu even bij te komen in ons hotel en maken we ons op om ons kussen van dichtbij te bekijken. Een kort verslagje van onze eerste dag on the road ... and in the air.


Afgesproken was dat we elkaar rond 11 uur zouden treffen in vertrekhal 3. Dat tijdstip bleek vrij te interpreteren en alleen Chris, Ange en Eva waren 'op tijd'. De Nijmegenaren, Han, Frank, hun ouders en ikzelf, hadden een flinke filemarge ingebouwd, maar hadden die niet nodig en waren al om 9.45 uur aanwezig. Dat leverde een goed excuus op om op jacht te gaan naar koffie met iets lekkers. Later bleek dat Stephen op dat moment een nestje had gebouwd elders in de vertrekhal, waar hij al een paar uur bezig was de band met zijn Campbell te versterken. Om 11 uur was het hele team compleet, aangevuld met Yvo en Daan en op enigszins afgeslankte vorm zelfs de ouders van Stephen. In het half uur dat volgde druppelden er nog enkele oud-olympisten binnen. Chris dook uit zijn tas een paar geweldige t-shirts op, die ons in de uren die volgden nog veel gespreksstof zouden bieden. Frank, Han en Stephen hulden zich in een paars 'Gram positive' shirt en Chris koos zelf voor een rood 'Gram negative'  shirt.
Waar olympisten zijn, zijn camera's, dus die doken al snel van alle kanten op. Groepsfoto's, grotere-groepsfoto's en grote-groepsfoto's werden gemaakt, waarna er afscheid genomen kon worden en er kon worden gezwaaid. Ons avontuur was begonnen!
Schiphol bood bij dit bezoek weinig verrassingen, afgezien van een presentje dat voor ons was achtergelaten bij de boardingbalie. Alle leerlingen kregen een model van de Boeing 747 van China Airlines waar we de dag die volgde in verbleven. Meteen na het boarden bleek dat het om een bijzonder exemplaar ging, waar de stewardess wel een maaltijd tegenover wilde zetten. De mannen wilden liever een e-mailadres, maar dat zat er, ondanks herhaalde pogingen niet in.
De vlucht begon met goed en slecht nieuws. Het goede nieuws was dat we de stoelen achter de nooduitgangen hadden gekregen, wat enerzijds betekende dat we over zeeen beenruimte konden beschikken en anderzijds dat we diepgaande studies konden verrichten naar het uitscheidingspatroon van onze medemens. Het slechte nieuws was het ontbreken van persoonlijke mediaschermpjes in het toestel, waardoor we onze tijd niet zouden kunnen vullen met het staren naar zoetsappige romantische komedies (juryleden) of actiefilms vol goedkope stunts (leerlingen). Dit leidde tot een geheel nieuw fenomeen: de vlucht werd gevuld met het overhoren van feitenkennis uit Campbell! Uiteindelijk werden er ook enkele pogingen gedaan om te slapen, maar die waren veelal niet succesvol.
Na bijna 11 uur gezeten te hebben kregen we in Bangkok het eerste voorproefje van het klimaat waarin we de komende weken gaan leven: stapsgewijze overgangen tussen 35 graden en 80% luchtvochtigheid naar 18 graden en droge lucht. Onze bewegingsvrijheid beperkte zich tot de 100 meter tussen in- en uitgang van de gate, maar die ruimte had gelukkig alles wat we nodig hadden: vrije meters om de benen te strekken, toiletten om onze wandelingen een doel te geven, ligstoelen met heel dikke kussens en computers met internet voor de hoognodige communicatie met het thuisfront. Bovendien had Stephen zijn ukulele, zodat er zowel op de achtergrond als op de voorgrond wat extra geluid was.
De vlucht naar Taipei was gelukkig kort (3,5 uur) en werd gevuld met eten (de derde maaltijd al, gelukkig met toenemende kwaliteit) en slapen. Om 13 uur lokale tijd doemde de kust van Taiwan op en klapte het landingsgestel uit. Iedereen was meteen klaarwakker en vol gezonde spanning.
Al onze tassen kwamen soepeltjes van de band rollen en zoals voorspeld stonden twee jonge Taiwanezen ons met een IBO-bordje op te wachten in de aankomsthal. We belaadden onszelf met de Taiwanese Dollar en een zevental buskaartjes en namen weer afscheid van onze heel vriendelijke IBO-gidsen; we proberen het nog even een dagje zonder 24-uurservice. De busrit naar Taipei en aansluitende taxirit naar het hotel verliepen niet zonder de bekende communicatieproblemen, maar dankzij het briefje met Chinese tekens dat we op het vliegveld hadden gekregen waren we toch binnen een uur bij het hotel.
We hadden allemaal erg behoefte aan een douche en vertrokken daarna weer fris richting markt, om binnen twee minuten weer klam te zijn. Gelukkig is acclimatiseren in een paar uur goed mogelijk. We struinden wat door de straten van het oude centrum van Taipei. De term 'oude centrum' moet in voor Taipei geheel geherdefinieerd worden. De 21e eeuw is hier volop aan de gang, al kent ook die uitspraak een andere invulling dan in West-Europa. Morgen gaan we meer van stad bekijken en zal ik proberen deze onduidelijke beschrijving beter in te vullen. Het hoogtepunt van de avond werd gevormd door een tempel die midden in de stad ligt en druk wordt bezocht door Taiwanezen, maar toch een vreemde rust uitstraalt. Een bedwelmende wierooklucht, het gekletter van water, offers van bloemen, vruchten en ander eten en beelden van boeddha's en andere goden, omringd door flats met neonreclames... een bijzondere combinatie. Uiteindelijk doken we een buffetbar in, waar we voor belachelijk weinig geld (41 euro) erg goed konden eten. Een night market was onze volgende stop, gevolgd door een bizarre snake market. Daar kun je, voor zover wij begrepen, voor geld een muis voeren aan een stel pythons, om vervolgens zelf een drankje te drinken. Van de kraampjes buiten snapten we iets meer: eten, eten en nog eens eten. Snacks kun je hier overal en altijd halen en de Taiwanezen doen dit duidelijk graag. Wij waren wel aan een ijsje toe. Dat werd na wat handen- en voetenwerk omgezet in een groene thee-milkshake, die bijzonder goed smaakte. We deden de metro nog even aan en wandelden vervolgens terug naar ons hotel. De leerlingen werken inmiddels hard aan het wegwerken van hun jetlag en als het tikken hier is verstomd zullen we hun voorbeeld snel volgen.

Hangen in Bangkok

Campbells en vliegtuigen

Geertruide die haar jetlag wegslaapt

Stephen werd verliefd op een hoedje

Longshan tempel

Groene thee milkshake

Geen opmerkingen:

Een reactie posten