Vanochtend vroeg namen Hans, Eva en ondergetekende afscheid van Ange, die rond deze tijd terugvliegt naar Nederland. In het gezelschap van enkele andere delegaties en een berg koffers vertrokken we naar het hotel van de leerlingen. Daar was die nacht hard en lang doorgefeest, maar ons viertal stond toch al klaar in de foyer, hoewel misschien niet geheel wakker. Het was tijd om afscheid te nemen van alle nieuwe vrienden en de laatste facebookaccounts uit te wisselen. Daarna wrongen we ons in ons privevervoer, dat ons naar het station van de hogesnelheidstrein bracht. De student guide ging met ons mee, om ons te assisteren bij het vinden van de juiste trein. Het korte stukje naar Taipei met de hogesnelheidstrein was een leuke ervaring en het gaf ons de kans om nog wat cadeautjes te geven aan de student guide, Vera. Op het centraal station van Taipei moesten we afscheid van Vera, wat haar zwaar viel. Zo'n lieve en fijne student guide is alles wat je kunt wensen en ze kon het geweldig met ons team vinden. Hoewel ze het niet zelf kan lezen wil ik het toch zwart op wit zetten: Vera, bedankt voor alles!
Vanaf het centraal station zoefden we door de buitenwijken van Taipei naar het oosten tot aan de kust, om vervolgens af te zakken naar het zuiden. De leerlingen gebruikten de tijd om de gemiste uurtjes slaap in te halen. In twee uur tijd moesten we de IBO achter ons laten en accepteren dat er vanaf nu alleen nog foto's en herinneringen resten. Vanuit onze coupe maakten we kennis met een andere kant van Taiwan: de onaangeroerde, dunbevolkte en uitgestrekte bergen vol subtropische planten. We reden ook langs het turtle island, dat een verplicht fotomomentje is.
Na aankomst in Hualien startte een lange communicatiesessie met de lokale VVV en een taxichauffeur, om het vervoer van morgen te regelen. Uiteindelijk begreep iedereen wat de bedoeling was en konden er handen gedrukt worden. We werden naar Taroko gebracht, naar ons hostel dat naast de ingang van de wereldberoemde gorge gelegen is. We reden meteen een stukje verder, om de taxi te verruilen voor een wandelpad. Omringd door kaarsrechte rotswanden en het geluid van cycaden bekeken we subtropische planten met rare bladeren, zwarte vlinders en de grootste spin die ik ooit in het wild heb gezien. Wel hadden we last van een van de bekende afternoon showers, die krachtiger zijn dan de gemiddelde douche, dus het aantal foto's is beperkt gebleven.
Inmiddels hebben we gegeten in een toeristenlokaaltje, dat volgens de locals erg duur is, maar naar onze maatstaven nog altijd bizar goedkoop. Nu zitten we met een enorme hoeveelheid elektronica in de woonkamer van het hostel. Twee iPods, een eeePad (die Hans heeft gekregen) en een viertal laptops zitten het wifi van het hostel te blokkeren met facebookchats, blog- en forumposts en het zoeken naar apps om mandarijn te leren (voorbereiding voor de lange terugreis). Overcompensatie van een week zonder internet in ultieme vorm.
Morgen gaan we met twee auto's met chauffeurs door de gorge rijden en alle hoogtepunten bezoeken. De beelden die vandaag ons netvlies hebben gestreeld beloven een heleboel goeds.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten